آرشیو برچسب: اعتبار مقیاس خودکارآمدی در تکالیف روزمره سالمندان (SEEA)

مقیاس خودکارآمدی در تکالیف روزمره سالمندان (SEEA)

هدف: سنجش خودکارآمدی در تکالیف روزمره سالمندان (مراقبت كردن از خود، تحرک)
تعداد سوال: 18
تعداد بعد: 2
شیوه نمره گذاری: دارد
روایی و پایایی: دارد
منابع: دارد
نوع فایل: word 2007

همین الان دانلود کنید

قیمت: فقط 3900 تومان

خرید فایل

Desc (1)

توجه: با توجه به اینکه اغلب محصولات این سایت حاصل تلاش های بدون وقفه تیم ترم آخر می باشد، هر گونه کپی برداری از مطالب سایت به صورت جدی پیگرد قانونی خواهد داشت.

مطالب مرتبط:

۱- مقیاس خودکارآمدی والدگری دومکا (PSAM)

۲- پرسشنامه خودکارآمدی دانش آموزان جینک و مورگان (۱۹۹۹)

۳- پرسشنامه خودکارآمدی معلمان اسچانن و همکاران

۴- پرسشنامه خودکارآمدی جنسی

۵- مقیاس خودکارآمدی کودکان لد و ویلر

۶- پرسشنامه خود کارآمدی شرر

۷- پرسشنامه خودکارآمدی کودکان

۸- پرسشنامه خودکارآمدی در عملکرد بالینی دانشجویان پرستاری

۹-پرسشنامه خودکارآمدی بندورا

۱۰-مقیاس توانایی جسمانی ادراک شده کودکان (خودکارآمدی جسمانی) کوللا و همکاران (PSES)

11- پرسشنامه خودکارآمدی در مدرسه اسمیت (۱۹۸۹)

مقیاس خودکارآمدی در تکالیف روزمره سالمندان (SEEA)

مفهوم خودکارآمدی تاریخچه نسبتاً کوتاهی داردکه با فعالیتهای بندورا ( 1977 ) آغاز می­گردد. وی در نوشته­ای تحت عنوان« به سوی یکپارچه­کردن تئوری­های تغییرات رفتار» به این موضوع اشاره کرد. (پاجریس[1] ، 1996 ، بندورا ،1986 )، خودکارآمدی یعنی قضاوتهای افراد در مورد توانایی­های خود بندورا 1986) که این باورهای افراد نسبت به توانایی هایشان روی تلاش و پشتکار آنها اثر میگذارد.

به عبارتی خودکارآمدی عبارتست از باور فرد، در این خصوص که توانایی انجام تکالیف را دارد یا خیر ( میلن ، شیرن ، اوریل ، 2000 ص 101 )[2] خودکارآمدی با توجه به احساس تفکر و عمل انسانها متفاوت است. (بندورا 1997 ). خودکارآمدی عموما در حوزه اختصاصی[3] در نظرگرفته می­شود ، بدین معنا فرد می­تواند خود باوری نسبتاً محکمی در حیطه­ها و دامنه­های مختلف یا موقعیت­های عملکردی خاصی داشته باشد. اما برخی از محققین یک مفهوم عمومی از خودکارآمدی متصور شده­اند. این مفهوم به اعتماد کلی فرد به توانایی گذر از دامنه وسیعی از خواست­ها یا موقعیت­های جدید برمی­گردد. خودکارآمدی عمومی بر پایه و اساس روشن شدن لیاقت و قابلیت فرد، برای کنارآمدن موثر با بسیاری از موقعیت­های تنش­زا می­باشد. (شوارزوشولز ، 2000 )[4] .

به اعتقاد بندورا (2001 ) خودکارآمدی مفهومی است که بواسطه آن تجربیات ، توانایی و تفکر افراد در یک مسیر ادغام می­شود. خودکارآمدی و سایر نگرش­های انتظاری بطور مشترک دارای این واقعیت هستند که تمامی آنها، باورهایی در خصوص درک توانایی فردی است ، اما تفاوت آنها با خودکارآمدی در آن است که خودکارآمدی ادراک قابلیتهای فردی به منظور دستیابی به عملکردها و نتایج موقعیت دیگر از پیش تعیین شده می­باشد ، بنابراین خودکارآمدی از بابت باورهای انتظاری متفاوت است. ( پاجریس ، 1996).