پرسشنامه قدرت تخیل

هدف ارزیابی میزان تخیل افراد

تعداد سوال: 30
شیوه نمره گذاری و تفسیر: دارد
روایی و پایایی: دارد
منبع: دارد 
نوع فایل: word 2007

همین الان دانلود کنید

قیمت:‌ رایگان

دانلود رایگان

Desc (1)

پرسشنامه قدرت تخیل 

تعریف تخیل

نجوايی درون ذهنی و غير واقعی که همراه تجسم باشد، تخيل نام دارد. اگر اين نجوای درون ذهنی واقعی باشد، تفکر صورت گرفته است.

بنابر کلام (( آريتی )) بين هذيان و تخيل رابطه ای برقرار است. آقای آريتی درباره اسکيزوفرنی تحقيقات گسترده ای به انجام رسانده است. به اعتقاد ايشان هذيان، تخيلی دامنه دار است. در چنين تخيل وسيعی فرد واقعيت را انکار می کند.

بين تخيل و رويا نيز رابطه ای وجود دارد. تخيل معمولا” فرمانبردار ماست و محدوده ای ويژه دارد. در حالی که رويا به فرمان ما سر نمی نهد و هر آن گستره ای را که لازم بداند در می نوردد، هم از اين رو محدوده ای نيز نمی شناسد. بنابراين رويا يک تخيل گسترده است. بنا به کلام آريتی : رويای مردم عادی مساوی با زندگی مردم روانپريش است.

بنابر عقيده خانم ” ملانی کلاين ” تخيل کودک از آغاز تولد شروع مي گردد. بر اساس تقسيم بندی خانم ” مارگرت ماهلر ” سال اول زندگی کودک به سه دوره تقسيم می گردد:

  1. يک ماهه اول دوره ” در خودماندگی ” است.

  2. از حدود يک ماهگی تا پنج ماهگی دوره ” همزيستی ” است.

  3. از پنج تا ده ماهگی دوره تمايز است.

بنابر   اين نظرها ،فرزندان انسان، زندگی را با تخيل آغاز می کنند. بعدها به تدريج وارد برهوت خشن واقعيت دنيا می گردند. بچه ها وقتی که در دنيای تخيل زندگی می کنند، شاد و مهربان و خوش خوی اند. در حالی که وقتی به آرامی وارد دنيای واقعيت می شوند به موجوداتی بداخلاق،    عيب جو، عصبی و افسرده تبديل می گردند. بررسی ما روی دنيای تخيل کودکان از يک سال به بعد قابل صورت بندی است. زيرا که کودکان تخيل پيش از يک سالگی را به ياد نمی آورند.

يکی از خيالاتی که کودکان به خاطر نمی آورند، موضوعی دارد که خانم کلاين برای ما تشريح کرده اند: ايشان می گويند که وقتی بچه های کوچولو پستان مادر را می مکند، شير که به دهانشان می آيد، خيال ميکنند که قطره قطره مادر را می خورند. اين اولين مکانيسم دفاعی ماست، مکانيسم دفاعی  جذب . پس از اين موضوع خانم کلاين واژه ” آدميخواری ” را طرح می کنند. احساسی که همه ما در تمام طول زندگی داريم. مثلا” گاهی که بچه های کوچولو را می بوسيم می خواهيم آنها را بخوريم، همين کلام را نيز به بچه ها می گوييم. اين احساس آدميخواری است. بزرگ ترها هم گاهی اين احساس را دارند، اين احساس يک تخيل است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *