پرسشنامه خود پنداره راج کمار ساراسوت (SCQ)

هدف: ارزیابی خویشتن پنداری افراد از ابعاد مختلف (جسمانی،  اجتماعی،  خلق و خو،  آموزشی،  اخلاقی،  عقلانی)

تعداد سوال: 48
تعداد بعد: 6
شیوه نمره گذاری: دارد
تفسیر نتایج: دارد
کلید: دارد
روایی و پایایی: دارد
منبع: دارد
نوع فایل: word 2007

همین الان دانلود کنید

قیمت: رایگان

دانلود رایگان

مطالب مرتبط:

۱- مقیاس اصلاح شده فراشناخت برای نوجوانان (MCQ-A)

2- آزمون خودنظارتی

۳- پرسشنامه خود گسستگی

۴- پرسشنامه خویشتن شناسی دیوید وتن و کیم کامرون

۵- مقیاس خود پنداره کودکان پیرز – هریس

۶- پرسشنامه خودپنداره تحصیلی یس یسن چن (۲۰۰۶)

۷- مقیاس خودارزشیابی های مرکزی جاج و همکاران (CSS)

8- پرسشنامۀ خودتوصیفی بدنی نوجوانان و جوانان مارش و همکاران (فرم کوتاه)

۹- پرسشنامه خودپنداره فضلی

۱۰- مقیاس خود پنداره کودکان (CSCS)

11- آزمون مفهوم خویشتن (خودپنداره) بک (SCT)

12- پرسشنامه اسنادهای شخصی ناوابسته به جنسیت پاریش (NPAIC) (خودپنداره کودکان)

پرسشنامه خود پنداره راج کمار ساراسوت (SCQ)

تعریف خودپنداره

خودپنداره، تصويری است که ما از خود داريم. ما نظريه هايی درباره جهان می سازيم که به ما کمک می کنند با موقعيت هايی که روبه رو می شويم، کنا بياييم. مهمتر از آن، ما به خلق نظريه هايی درباره خودمان نيز دست می زنيم. اين نظريه ها را نظريه خويشتن می ناميم و در اينجا آن را معادل خودپنداره فرض می کنيم.
چند ديدگاه در مورد چگونگی شکل گيری خودپنداره وجود دارد:
1- ديدگاه اجتماعی:
در اين ديدگاه خود محصولی اجتماعی است. گروهی از روانشناسان اجتماعی که خود را تعامل گران نمادين می نامند، معتقدند که افراد بر اساس اينکه ديگران در مورد آنها چه نظری دارند يا با آنها چگونه رفتار می کنند، در مورد خود اظهارنظر می کنند. هر فرد آگاهی می يابد که حوزه ای در ادراک ديگری است و با درونی سازی آن بر خود نيز به عنوان موضوعی در حوزه ادراکی خويشتن آگاه می شود. به عنوان مثال، اگر ديگران به من بگويند که فردی باهوش و بالياقت هستم، من خود را فردی باهوش خواهم دانست و اگر اطرافيان مرا فردی کندذهن و ناتوان بدانند، من نيز خود را ناتوان می پندارم. در اين ديدگاه، آنچه اهميت دارد نظر ديگران در مورد ماست. محيط بيرونی، ساختار کلان اجتماعی، همانندسازی، تعاملات بين فردی و ايفای نقش از عوامل اصلی شکل دهنده خود هستند. شايد بتوان با اغماض چنين گفت که در اين ديدگاه، تصويری که ديگران از ما دارند، همان خودپنداره ماست.
ما گرايش داری خود را چنان ببينيم که ديگران ما را می بينند
2- ديدگاه شناختی:
در اين ديدگاه، چنين مطرح می شود که در ارزشيابی هايی که ديگران در مورد ما دارند، انتخابها و تفسيرهای ما نيز نقش دارند، به عبارتی، هر تصوير بيرونی از خلال درون می گذرد.
در اين ديدگاه خودپنداره، تفسيری است که ما از خودمان داريم. آنچه در اين ديدگاه محور اصلی شکل گييری خودپنداره است، خود به عنوان يک ساختار شناختی است. در واقع، برخلاف ديدگاه اجتماعی که خودپنداره هر فردی فقط و فقط حاصل تصاوير و تعبيرهای ديگران از او بود، در اينجا، اين خود فرد ايت که با بازسازی و تفسير تصاوير ديگران، خودپنداره اش را شکل می دهد.
3- ديدگاه شناختی اجتماعی:
همانطور که از نام اين ديدگاه برمی آيد، ترکيبی از نظريات شناختی و اجتماعی است. در اين ديدگاه، خود، حاصل تفسيری است که فرد از تصاوير ديگران از خودش دارد. به عبارتی، علاوه بر آنکه ديدگاه ديگران در مورد ما اهميت دارد، تفاسيری که ما نيز از ديدگاه ايشان داريم حائز اهميت است. در اينجا، خودپنداره نه محصول فرد به تنهايی و نه محصولی اجتماعی است، که ترکيبی از هر دو می باشد.
اهميت و کاربرد خودپنداره
تصور کنيد که پاسخ به سوال من کيستم؟ را نمی دانيد، آنگاه برای تصميم گيری هيچ اصل و مبنايی نداريد. بنا به اعتقاد بسياری از روانشناسان، ميزان شناختی که ما از خودمان داريم و نيز نحوه نگريستن ما به خودمان، مبنای بسياری از تصميم ها و رفتارهای ماست. به عنوان مثال، اگر فيلمی بر روی پرده سينما در حال اجرا باشد، ما براساس شناختی که از خودمان داريم، درباره نرفتن يا رفتن برای ديدن فيلم تصميم می گيريم. از اين رو، خودپنداره می تواند نقش يک راهنما و نقشه را برای ما بازی کند. به همين دليل دقت، صحت و واقع بينی آن از اهميت بسياری برخوردار است. دقت خودپنداره به ما کمک می کند تا نسبت به اشتباهات خود واقع بين باشيم. مسووليت رفتارهايمان را بپذيريم و بی آنکه بين مسووليت پذيری و سرزنش خود در حال نوسان باشيم، عملکرد خود را دقيقا ارزيابی کنيم. در مجموع، خودپنداره دقيق به ما کمک می کند تا عملکرد بهتری داشته باشيم. برای ترسيم خودپنداره دقيق می توانيم آن را در چهار سطح زيستی، روانی، اجتماعی و فرهنگی بررسی کنيم.
سطح زيستی:
تصويری است که از جسم خود داريم. قد، وزن، رنگ مو و … تمام ويژگيهای فيزيکی و جسمانی ما در اين حوزه قرار می گيرند.
سطح روانی:
شامل ويژگيهای روحی و حالات روانی ما هستند. خوشحالی، لجاجت، پشتکار و … ديگر صفاتی که شخصيت ما را شکل می دهند، در اين بخش جای می گيرند.
سطح اجتماعی:
نقش های متفاوتی که ما در اجتماع بازی می کنيم مثل دانشجو بودن، فرزند خانواده بودن، معلم بودن، همسابه بودن و … در اين حوزه قرار می گيرند. بديهی است که به ازای هر نقش، رفتار متفاوتی داريم و کسانی در ارتباطات موفق هستند که بتوانند از عهده نقشهای متفاوت برآيند و برای هر نقش رفتار ويژه آن را تعريف کنند.
سطح فرهنگی:
 خودپنداره فرد در سطح فرهنگی پاسخی است که به سوال چرا زنده اي؟ يا هدف از زندگی چيست؟ می دهد.
برای ترسيم خودپنداره ای دقيق، بهتر است که به جای استفاده از صفتهای مثبت و منفی، از عبارات توصيفی و رفتاری استفاده کنيم. به عنوان مثال، به جای آنکه بگوييم قد من کوتاه است بگوييم قد من 160 سانتيمتر است. يا در سطح روانی، به جای اينکه بگوييم من پرخاشگرم از عبارت من وسايل خانه را می شکنم استفاده کنيم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *