مقياس فعال سازي رفتاري براي افسردگي كانتر و همكاران (BADS)

هدف: ارزيابي ميزان فعال سازي رفتاري براي افسردگي از ابعاد مختلف (فعال سازي، اجتناب/نشخوار فكري، افت تحصيلي/شغلي، آسيب اجتماعي)

تعداد سوال: 24
تعداد خرده مقياس: 4
شيوه نمره گذاري: دارد
تفسير: دارد
روايي:‌ دارد
منبع: دارد
نوع فايل: word 2007

همين الان دانلود كنيد

قيمت: فقط 2900 تومان

خريد فايل

Desc (1)

مقياس فعال سازي رفتاري براي افسردگي كانتر و همكاران (BADS)

فعال سازی رفتاری

این روش درمانی به دلیل ساختار نسبتاً ساده و مقرون­به­صرفه، گزینه­ی مناسبی برای درمان علائم افسردگی در بیماران مصرف­کننده می­باشد. منطق درمان فعال­سازی رفتاری و لزوم آموزش آن به بیمار را توضیح دادیم و اصول ده­گانه­ی فعال­سازی رفتاری را مرور کردیم. هم­چنین توضیح کوتاهی درباره­ی ساختار کلی درمان و مهم­ترین مؤلفه­های آن از جمله سنجش و فرمول­بندی، برنامه­ریزی فعالیت و اهمیت رفتارهای اجتنابی ارائه دادیم. در این شماره قصد داریم مؤلفه­های اصلی درمان را با دقت بیشتری بررسی کنیم، با این امید که همکاران بتوانند از این درمان سودمند برای روش بالینی بهره بگیرند.

  • الگوریتم درمان

همان­طور که در مقالات پیشین عنوان شد، جلسات فعال­سازی رفتاری، مانند درمان­های شناختی­رفتاری دیگر، جلساتی ساختارمند و برنامه­ریزی شده هستند. جلسه­ی اول درمان در صورت امکان باید شامل این موارد باشد: گرفتن تاریخچه و بحث درباره­ی منطق درمان، تمرین بازنگری اولیه‌ی فعالیت، ارزیابی منافع اولیه‌ی درمان و در صورت امکان تهیه­ی یک تکلیف فعال­سازی ساده. در جلسه­ی دوم، درمانگر در صورت لزوم به بازنگری فعالیت ادامه می­دهد و منافع درمان را ارزیابی می‌نماید. علاوه ­بر این، سلسله‌مراتبی از فعالیت اولیه نیز بر اساس یافته­های حاصل از بازنگری فعالیت و ارزیابی منافع درمان تهیه می­کند. این سلسله‌مراتب فعالیت، محتوای اولیه برای فعال­سازی را در جلسه‌ی آتی فراهم می­کند. پس از جلسات اولیه، روند درمان انعطاف­پذیرتر خواهد شد. بسیاری از مراجعان از فعال­سازی ساده به قدری بهره می­برند که نیازی به پیچیده­تر نمودن درمان وجود ندارد (هوپکو، لجوز، روجیه­رو و ایفرت، ۲۰۰۳). با این وجود برای برخی از مراجعان، فعال­سازی ساده کافی نیست. در این موارد با استفاده از نتایج سنجش کارکردی شکست در جلسات اولیه (که در رابطه با آن صحبت خواهیم نمود)، به مداخلات بیشتری پرداخته می­شود.

همان­طور که گفته شد، جلسات فعال­سازی رفتاری از بسیاری جهات (مانند تنظیم دستور جلسه، تعیین و مرور تکالیف خانگی، درخواست خلاصه کردن نکات کلیدی و دادن پسخوراند نسبت به جلسه)، ساختاری مشابه همه­ی درمان­های شناختی‌رفتاری دارند. توصیه می­شود که جلسات فعال­سازی رفتاری با مرور نشانه‌های افسردگی مراجع و در صورت لزوم استفاده از یک ابزار ساده­ی سنجش افسردگی مانند تست افسردگی بک (BDI، بک، استیر و براون، ۱۹۹۶) آغاز شود

منطق شروع درمان

در ابتدای درمان، درمانگر به داستان مراجع گوش می­دهد و انتظار می­رود که در جلسات اول و دوم بتواند به اندازه­ای اطلاعات کسب نماید که خلاصه­ای از مشکل بیمار و منطقی در خصوص درمان را ارائه دهد. در مقالات پیشین، منطق درمان فعال­سازی رفتاری را توضیح دادیم. توصیه می­شود که درمانگر، شکل آماده­ی الگوی فعال­سازی رفتاری را داشته باشد تا بتواند در جلسه­ی اول یا دوم برای توضیح منطق درمان از آن استفاده نماید. درمانگر باید برای توضیح بیشتر مدل مورد استفاده در درمان از مثال­هایی که از تاریخچه­ی بیمار به دست آورده استفاده نماید تا بیمار همه‌ی جنبه‌های مدل درمانی را به خوبی درک کند. شکل زیر (برگرفته از مارتل و همکاران، ۲۰۱۰)، نمودار ساده‌ای است که می‌توان آن را در توضیح مدل فعال‌سازی رفتاری برای افسردگی به بیماران به کار برد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *