پرسشنامه سازگاری شغلی دﻳﻮﻳﺲ و ﻻﻓﻜﻮاﻳﺴﺖ

هدف: سنجش میزان سازگاری شغلی و عوامل آن (ارزش پیشرفت، ارزش راحتی، ارزش پایگاه، ارزش نوع دوستی، ارزش ایمنی، ارزش خودمختاری، سبک سازگاری)

تعداد سوال: 36
تعداد بعد (عامل): 7
شیوه نمره گذاری و تفسیر: دارد
روایی و پایایی: دارد
نوع فایل: word 2007
منبع: شهرابی فراهانی، لیلا، (1391)، ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻔﻬﻮم و ﻣﻮﻟﻔﻪﻫﺎي ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺳﺎزﮔﺎري ﺷﻐﻠﻲ دﻳﻮﻳﺲ و ﻻﻓﻜﻮاﻳﺴﺖ و ﺳﺎﺧﺖ اﺑﺰاري ﺑﺮاي ﺳﻨﺠﺶ آن در ﺑﻴﻦ ﻣﻌﻠﻤﺎن زن ﻣﻨﻄﻘﻪ 15  ﺗﻬﺮان در ﺳﺎل ﺗﺤﺼﻴﻠﻲ 1389-1390، ﻓﺼﻠﻨﺎﻣﻪ ﻣﺸﺎوره ﺷﻐﻠﻲ و ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ، دوره ﭼﻬﺎرم / ﺷﻤﺎره 12.
– Dawis, R. V., & Lofquist, L. H. (1984). A psychological theory of Work adjustment.Minneapolis, MN: University of Minnesota pres.

همین الان دانلود کنید

قیمت:‌ فقط 3700 تومان

خرید فایل

Desc (1)

پرسشنامه سازگاری شغلی دﻳﻮﻳﺲ و ﻻﻓﻜﻮاﻳﺴﺖ

تعریف سازگاری شغلی

واژه سازگاري در لغت‌نامه دهخدا به معناي موفقيت در كار، حسن سلوك و .. به كار رفته است. مفهوم سازگاري از واژة انطباق در زيست‌شناسي گرفته شده است كه يكي از پايه‌هاي نظريه تكامل است و به ساختارهاي بيولوژيكي و فرايندهايي كه زنده ماندن انواع موجودات را تسهيل مي‌كند، اشاره دارد.

بنابه تعريف، سازگاري يك ساختار فيزيولوژيكي يا كالبد شناختي، يك فرايند زيست‌شناختي، يا يك الگوي رفتاري است كه در طول تاريخ به بقا و توليد مثل كمك كرده است . سازگاري از راه انتخاب طبيعي به وجود مي‌آيد و بايد قابل انتقال از راه توارث باشد.

سازگاري در روان‌شناسي عبارت است از رابطه‌اي كه هر ارگانيسم با توجه به شرايط پيرامون محيطش، با محيط برقرار مي‌كند. اين اصطلاح معمولاً به سازگاري روان‌شناختي يا اجتماعي اشاره دارد و با اشاره به معناي ضمني مثبت آن وقتي به كار گرفته مي‌شود كه فرد در يك فرايند مستمر و پرمايه براي ابراز استعدادهاي خود و واكنش نسبت به محيط و در عين حال در جهت تغيير آن به گونه‌اي مؤثر و سالم، درگير است .

مك دانلد(1985) مي‌گويد:‌ وقتي مي ‌گوئيم فردي سازگار است كه پاسخهايي كه او را به تعامل با محيطش قادر مي‌كند، آموخته باشد و به طريق قابل قبول اعضاي جامعه خود رفتار كند تا نيازهاي او ارضا شوند. يك فرد در يك موقعيت اجتماعي خاص مي‌تواند خود را به راههاي گوناگون با آن موقعيت تطبيق دهد يا سازگار كند.

بنابراین سازگاري شغلی فرايندي است در حال رشد، شامل توازن بين آنچه کارکنان مي‌خواهند و آنچه محیط شغلی مي‌پذيرد. يا به عبارت ديگر سازگاري شغلی يك فرايند دو سويه است. از يك طرف کارمند به صورت مؤثر با محیط شغلی تماس برقرار مي‌كند و از طرف ديگر محل کار نيز ابزارهايي را تدارك مي‌بيند كه فرد از طريق آنها توانايي‌هاي بالقوه خويش را واقعيت مي‌بخشد.

سازگاري شغلی به فرايندهاي روان‌شناسي كه کارکنان را با تغييرات شغلی هماهنگ مي‌كند، اشاره دارد و آنها را مورد بررسي قرار مي‌دهد.

در سازگاری ورسیدن به آن بویژه سازگاری شغلی مهمترین اصل داشتن رابطه صحیح و مطلوب بین کارمند ، کارفرما و دیگر همکاران است. به عبارت دیگر انسانی که از نظر اجتماعی و میزان سازگاری رشد یافته تر باشد، روابطش با دیگران بهتر و سالمتر و توام با موفقیت و رضایت بیشتری خواهد بود.

انسان موجودی اجتماعی است و برای زیستن از همان ابتدای زندگی ناگزیر به همکاری با همنوعان خود می باشد، چرا که نیازهای بشری موجب می گردد که فرد با کمک و همیاری دیگران موانع و مشکلات را از پیش پای خود بردارد و روز به روز زندگی را به سمت کمال پیش ببرد. در واقع اجتماعی بودن، در متن خلقت و آفرینش انسان پی ریزی شده است. بر این اساس سازگاری شغلی بر این ضرورت متکی است، که نیازها و خواسته های فرد با منافع و خواسته های گروهی که در آن کار می کند هماهنگ و متعادل شود و تا حد امکان از برخورد و اصطکاک مستقیم و شدید با منافع و ضوابط گروهی جلوگیری به عمل آید.

سازگاری شغلی که یکی از ابعاد شناخت اجتماعی است، در روان شناسی، سازگاری فرآیندی کم و بیش آگاهانه است که بر پایه آن فرد با محیط شغلی انطباق می یابد. این انطباق، مستلزم آن است که تغییراتی در رفتار شخص پدید آید، تا به توافق و ایجاد روابطی هماهنگ با آن محیط نایل شود.در سازگاری شغلی ساز و کارهایی که توسط آن ، فرد توانایی الحاق به یک گروه را پیدا می کند. همچنین بروز تغییراتی در فرد است و این تغییرات مستلزم یکپارچگی در سازمان است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *